Kıymetli vekilim uzun zamandır sosyal medyadan sizi takip etmeye çalışıyor, eyvallahsız hesap sormalarınız ile bir vatandaş olarak bizi en iyi şekilde temsil ettiğinizi görüyorum.
Ben biri otizmli olan 18 yaşında iki çocuk ile hayata tutunuyorum. Evlendiğimden beş yıl sonra bebeklerim olacağını duyduğumda bir sürü hayalim vardı… Ta ki çocuğumun otizmli olduğunu duyana kadar… Ta ki bu ülkede otizmliye ailesine yönelik hiç bir kanun olmadığını görene kadar…
BENDE ANNE OLMAK İSTİYORUM
Otizmin hala tam bir engel sayılmadığı ülkemde otizmli bireyin bütün ailesi engellidir. Sosyal uyum problemi olduğu için Aile bireyleri de onun ile birlikte sosyal ortamlara giremez. En vahimi de bütün her şeyiyle üzerimize yıkılan otizm eğitimi için iğneyle kazdığımız kuyunun toprağını tek başına büyümek zorunda olan diğer kardeşlerin üzerine atıyoruz… Yıllardır çocuğumun bütün eğitimiyle ilgileniyorum, doktoru oldum, öğretmeni oldum hatta Araştırma görevlisi bile. Tek ANNE Olamadım… Şiddet görüyoruz kızım ile oğlumdan. Polis çağırıyoruz biz bir şey yapamayız diyor. Ambulans çağırıyoruz yapacak bir şey yok deniyor. Biz onun sorununa göre rehabilite edilmesini tedavi olmasını istiyoruz. Algısı açıldı konuşuyor anlıyor artık… Boşlukta olduğu için bir uğraş edilemediği için yapıyor bu şiddeti… Artık yoruldum bile deme lüksüm yok. Hani çocuk hakları? Neden hayata katılma hakkı benim çocuğuma verilmiyor.. Hani insan hakları neden biz insanca yaşamıyoruz. Kadın hakkımı sormuyorum çünkü kadın bile olamadım yıllardır. Artık insanca hayata katılarak çocuğumun eğitsel sosyal ortamlarda kaliteli vakit geçirdiği bir ülkede istihdam edilmeyi istiyorum. Otizmin farkında değiller ama eğitilmedikleri takdirde bu bireyler bu kanunları yapmayanlara zarar verecek. Biz öldükten sonra onları dizginleyen birileri de olmayacak kimse yolda huzurla yürüyemeyecek!
2015 de bir ilde 8 yıl otizmli çocuklara ücretsiz Eğitim, Aile terapi ve eğitimleri sağladım. Kooperatif kurdum annelere tarım kredi mağazalarında aylarca uğraşarak hiç bir siyaseti arkama almadan ketçap üretme anlaşması yaptım.. Ürettik dayak yiye yiye sabahlara kadar ev yapımı ketçaplar hazırladık. Parası da ödendi ancak yanlışlıkla ödendi elimizde kaldı dediler. Neden mi dernek ve kooperatifi sayın Kemal Kılıçdaroğlu ziyaret etti diye.. Valilik belediye alacağım dediği ürettiğimiz ev yapımı ürünleri bile almadı. Otizm siyaset üstü dedim herkes ziyaret ediyordu ama muhalefet edince vicdanen yanımızda olmadıkları anlaşıldı… Bu ve bunun gibi çirkinlikler yordu beni başka ile taşındım. Evde üniversite okuyorum. Çocuğumla ilgileniyorum.. Tabiî ki eğitmeni olarak.
Artık bende ANNE olmak istiyorum eğitimini tedavisini rehabiletisini ülkenin üstlendiği üretebilen bir otizmli nin üreten ve çocuğuyla keyifli vakit geçiren bir anne olmak… Dilimiz kulağımız olun.
Saygılarımla…
Emine Çelen
Otizm Kooperatif Başkanı